Geschiedenis WL3

In 1924 is het schip in de vaart gekomen als EY33  met een motor en hulpzeilen en viste toen in Zeeland op oesters en mosselen. Begin jaren 50 werd de EY33 verkocht naar Friesland en omgebouwd voor de garnalenvangst. Onder visserijnummer WL3 (Zeemeeuw) en later onder HA29 (Esperanza) voer zij tot 1994 als garnalenkotter. In 1996 kochten wij het zo uit de visserij en hebben het de naam "Christina" gegeven.
Na een 5 jarige verbouwing was het geschikt om op te wonen en mee te zeilen.
De kluiverboom komt van een balk uit een oud pakhuis van 1880 en is van ongetapt Amerikaans grenen, de mast en giek komen van een klassiek luxe tweemastjacht.
Als we zomers voor anker liggen en op het voordek staan ruik je nog steeds de hars die uit de kluiverboom komt. In de tweede wereldoorlog is de Christina beschoten en in het vooronder is nog een kogel te zien die in de huid van het schip zit. Aan de buitenkant is deze vast gelast. Omdat het oude visserijnummer WL3 nog op de boeg gelast zat hebben we deze in ere gehouden.

Toen de verbouwing klaar was zijn we bijna 9 jaar met de "Christina" op reis gegaan. Bijna alle Nederlandse en Duitse waddeneilanden hebben we bezocht en ook een aantal Duitse haven-steden. Onze eerste winter aan boord brachten we door in de museumhaven van Carolinensiel in Noord-Duitsland.
In het voorjaar vervolgden we via Helgoland onze reis naar Denemarken  en de Oostzee. Op de terugreis naar Nederland bezochten we diverse nautische evenementen. In Nederland zeilden we o.a. op het IJsselmeer en in Zeeland. We vervolgden we onze reis naar België en lieten in Gent de masten zakken. Gedurende ruim twee jaar voeren we vervolgens door de kanalen en over diverse rivieren van Frankrijk naar de Middellandse zee. Twee winters overwinterden we in Frankrijk. Toen we na zo'n 9 jaar via de Maas weer in Nederland terug kwamen hebben we hier ook vele havens aangedaan en o.a. in de museumhaven van Rotterdam overwinterd. In 2010 kregen we een ligplaats in Leeuwarden toegewezen.